Człowiek powinien mieć święty spokój i końcówkę kabla lanowskiego w domu – świat byłby piękniejszy. Trzeba sobie jednak jakoś radzić.

Jak pisałem, internet poprzez wynalazek oszołomów zaczął działać. Plus dla niego. Niemniej jednak nie do końca wszystko było tak jak powinno.

Jakiś czas temu nabyłem sobie Airport Express – przemiłe urządzenie – polecam każdemu. Swojego czasu zachwalałem jego możliwości więc tym razem sobie podaruję.

Po podłączeniu mojego nowego internetu Airport stał się strasznie zazdrosny i nie chciał pozwolić na przeglądanie stron bez jego udziału.

Jest to o tyle niefajne, że stanąłem przed wyborem: albo muzyka wifi, albo net – źle… zło…

Stwierdziłem jednak, że wujek Steve na pewno to przewidział. I rzeczywiście – to ja dałem ciała. Konfigurując kiedyś tam Airport powiedziałem mu, że to on będzie odpowiedzialny za kontakt ze światem.

Wystarczyło zmienić jedno ustawienie w programie strującym bazą (gdzie się znajduje i jak się po nim poruszać również pisałem) i wszystko jest tak jak być powinno.

Gra i buczy i net jest

Program ten oczywiście można uruchomić na Macu jednak istnieje jego windowsowska odmiana.

Co więcej, myślę, że wiecie również czym jest iTunes Store. Strasznie mnie do niego coś ciągnie. Może nie do końca do tego by nabywać tam masę muzyki i innej maści multimediów. Zastanawiałem się czy rzeczywiście można z niego pobierać okładki płyt.

W celu? Widzieliście kiedyś iTunes w widoku Cover Flow? Tak wiem – to bardziej bajer niż służąca czemuś funkcjonalność, ale czy ja kiedykolwiek zaprzeczałem, że Mac to też trochę styl życia? Kolorowy i piękny? Nie – przyznaję się do tego grzecznie i bez bicia.

Przeszkodą w dostępie do sklepu był dla mnie zawsze brak karty kredytowej. Zaraz usłyszę, że to można obejść i trochę na lewo się zarejstrować. Owszem, ale jakoś tak czułbym się grzeszny.

Ostatnio dostałem kartę z mBnku (tak między nami, z dnia na dzień coraz bardziej przekonuję się do tego banku). No to cóż… trzeba założyć konto.

Jak najbardziej, szczególnie, że ostatnia wersja iTunes udostępniła nam coś takiego jak Genius. Ostatnimi czasy popełniam kilka playlist na sierpniowe wydarzenie, a ogarnięcie 60GB muzyki z dysku nie jest najprostszą rzeczą. Jak znalazł nada się tu applowski „podpowiadacz”.

Zaczynamy.

1. Samo założenie konta do najtrudniejszych rzeczy na świecie nie należy, szczególnie gdy nie ściemniasz próbując założyć „lewe” konto;
2. Więc krótko – w iTunes w lewym panelu wybieramy zakładkę iTunes Store;
3. Teraz w prawym górnym rogu klikamy „Zaloguj się”;
4. Podajemy co trzeba i już po chwili jest po wszystkim;
5. Co ważne – po rejestracji z karty, którą podałem ściągnięto mi 7,85zł tytułem I-TUNES-EUR LONDON – jeżeli zwrócą to ok, jeżeli nie – dam radę;

6. No to mamy konto. Jak widać na powyższym screenie pojawił się Koszyk zakupowy;
7. Na wszelki wypadek zaznaczyłem w preferencjach opcję realizowania zakupów właśnie przez koszyk – licho nie śpi, a ułańska fantazja krętymi drogami chadza ;
   

   

8. Odpaliłem Geniusa i znów trochę poczekałem aż moje muzyczne zasoby zostaną przetworzone, a info co i jak posłane do Steva – jakoś nie choruję na anonimowość w sieci – to żaden przytyk Marsel

   

9. Próbowałem w końcu pobrać okładki do płyt – częściowo się udało:
   

   

   No to jestem użytkownikiem